De praktijk leert ons dat belastingplichtigen, natuurlijke personen en vennootschappen, hun beschikbare liquiditeiten ook wel eens beleggen in buitenlandse roerende waarden. Denken wij hier onder meer aan buitenlandse aandelen, obligaties, ... . De dividenden, interesten, ... uit deze effecten worden in de bronstaat al dan niet reeds aan een bronheffing onderworpen.
De inhouding van deze buitenlandse bronbelasting vindt in principe plaats conform de interne wetgeving van dat land maar op basis van de "dubbelbelastingverdragen", die België met diverse landen heeft afgesloten, kan het tarief van de buitenlandse bronheffing vaak herleid worden tot een minimum. Aan de belastingplichtigen wordt dan ook de mogelijkheid gegeven om het teveel aan ingehouden buitenlandse bronbelasting terug te vorderen.
De recuperatie van dit surplus is geen sinecure en wordt vaak gekenmerkt door een administratief intensieve en tijdrovende procedure met strikte vervaltermijn. Zo is bijvoorbeeld de recuperatie van Franse bronbelasting slechts mogelijk tot 31 december van het 2 de jaar na de uitbetaling van het dividend, Zwitserland en Duitsland daarentegen hanteren dan weer een termijn van 3 jaar, ... .
Vaak doen natuurlijke personen en vennootschappen hiervoor dan ook beroep op een financiële instelling, een fiscaal raadgever, ... . Ondanks het feit dat hun tussenkomst niet kosteloos is, blijft het voor belastingplichtigen, die aanzienlijk wat van hun beschikbare liquiditeiten in dergelijke buitenlandse aandelen, obligaties, ... hebben belegd, financieel toch zeer interessant. Het komt er bij deze aldus op aan de vervaltermijnen niet uit het oog te verliezen en tijdig een teruggaafprocedure in te leiden... .
VGD Tax
27/01/2012
